Τα πούλησαν όλα και... άρχισαν τους γάμους
Για να γίνει το όνειρό τους πραγματικότητα, πούλησαν το σπίτι και την επιχείρησή τους και σήμερα όχι απλά παντρεύονται -αυτοχρηματοδοτούμενοι- σε όλον τον κόσμο, έχοντας ώς μέσο μετακίνησης το 25 ετών φορτηγάκι τους, την "Πέγκι", αλλά ταυτόχρονα συγκεντρώνουν χρήματα για τη Unicef. Στόχος τους να εντοπίσουν το ιδανικό εκείνο μέρος του κόσμου, όπου μπορούν να πραγματοποιήσουν "τον τέλειο γάμο". Ο λόγος για τους Βρετανούς Λίσα Γκαντ (Lisa Gant) και 'Αλεξ Πέλινγκ (Alex Pelling), που παντρεύτηκαν στο νησί των Φαιάκων πριν από λίγες ημέρες. Πώς τους φάνηκε η ελληνική γαμήλια εμπειρία τους;
Η νύφη. Φωτογραφία: Νίκος Πεκρίδης
Εκπληκτική η ομορφιά του τόπου στην Ελλάδα
Ταξιδεύουν και παντρεύονται (με επίσημες ή "ανεπίσημες" τελετές, αναλόγως της νομοθεσίας και του θρησκευτικού καθεστώτος της χώρας) επί τρία χρόνια. Ποιες ήταν οι κορυφαίες στιγμές της διαδρομής; "Οι κορυφαίες στιγμές ήταν τόσο πολλές! Και οι λόγοι για τους οποίους κάθε γάμος ήταν υπέροχος ήταν επίσης πολλοί.Σε περιοχές όπως η Ελλάδα, το Κολοράντο, η Ταϊτή και η Κροατία ήταν η εκπληκτική ομορφιά του τόπου.
Σε περιοχές όπως ο Παναμάς, η Αφρική, η Βοσνία και η Myrtle Beach ήταν το πώς οι άνθρωποι μας υποδέχτηκαν και αγκάλιασαν αυτό που κάνουμε. Σε μέρη όπως το Περού, η Νέα Ορλεάνη, το Τέξας και η Χαβάη ήταν οι ιδιαίτερες λεπτομέρειες, που τα έκαναν τόσο υπέροχα", σχολιάζει η Λίσα. Το αποκορύφωμα, ωστόσο, όλων των ταξιδιών της διαδρομής είναι, όπως λέει, οι άνθρωποι που συναντούν. "Περνάμε χρόνο με τους ντόπιους σε όλον τον κόσμο. Κάποιες φορές, όταν είσαι ταξιδιώτης, γνωρίζεις μόνο ταξιδιώτες, όχι τους ντόπιους. 'Οταν όμως σχεδιάζεις και πραγματοποιείς γάμους, που εναρμονίζονται με την τοπική κουλτούρα και τις παραδόσεις, αυτό σημαίνει ότι κάνεις φίλους που ζουν στη χώρα την οποία επισκέπτεσαι όλη τους τη ζωή. Αυτό μας κάνει να νιώθουμε πολύ ευλογημένοι", σημειώνει η νύφη.
Γάμος στην Κέρκυρα. Φωτογραφία Νίκος Πεκρίδης
Σκεπτόμενος υπερβολικά την περιπέτεια που θέλεις να ζήσεις δεν την κάνεις πράξη
Η Λίσα ρωτήθηκε : "Πουλήσατε την επιχείρησή σας, το σπίτι σας, δουλέψατε πολύ σκληρά για να συγκεντρώσετε τα χρήματα που σας επέτρεψαν να κάνετε το όνειρό σας πραγματικότητα. Υπήρξαν κάποιοι που προσπάθησαν να σας μεταπείσουν"; "Κανένας δεν προσπάθησε να μας σταματήσει, αλλά πιστεύω ότι κάποιοι άνθρωποι πίστεψαν ότι δεν θα τα καταφέρουμε. Μας πήρε τρία χρόνια να πουλήσουμε την επιχείρηση και δουλέψαμε σκληρά για τόσο καιρό, που είχαμε και οι ίδιοι αρχίσει να πιστεύουμε ότι το όνειρό μας δεν θα γίνει ποτέ πραγματικότητα. Από τη στιγμή όμως που... συνέβη, επενδύουμε οτιδήποτε είχαμε σε αυτό και ποτέ δεν σταματήσαμε κάπου αρκετό καιρό, ώστε να το πολυσκεφτούμε. Πιστεύουμε ότι πολλοί άνθρωποι επιθυμούν να ταξιδέψουν, να εξερευνήσουν, να ζήσουν μια περιπέτεια ζωής, αλά το σκέφτονται υπερβολικά και έτσι μεταπείθουν τον εαυτό τους. Ακούν φίλους, γνωστούς και συγγενείς, εναρμονίζονται με την κυρίαρχη νοοτροπία και δεν πιστεύουν ότι το όνειρό τους μπορεί να συμβεί. Και γι΄ αυτό δεν συμβαίνει".Λένε ότι το φορτηγάκι τους , η "Πέγκυ", είναι η ελευθερία τους
Οι ίδιοι ποτέ δεν είχαν "δεύτερες σκέψεις" για αυτό που κάνουν. "Αγαπάμε τη ζωή μας στον δρόμο. Η 'Πέγκυ', δηλαδή το φορτηγάκι μας, όπου ζούμε, τρώμε και κοιμόμαστε και με τον οποίο ταξιδεύουμε, είναι η ελευθερία μας και πηγαίνουμε όπου μας πάει ο άνεμος... και οι γάμοι μας. Τι θα μπορούσε να είναι καλύτερο;", λέει η Λίσα. Θα συνεχίσουν να το κάνουν αυτό για όλη τη ζωή τους; Η Λίσα γελάει. "Η επιχείρησή μας δεν ήταν και η Microsoft! Τα χρήματα θα τελειώσουν κάποια στιγμή και φυσικά, στο μέλλον, θα θέλαμε ίσως να κάνουμε οικογένεια και να εγκατασταθούμε μόνιμα σε ένα σπίτι. Καθώς ταξιδεύουμε, ψάχνουμε ταυτόχρονα και ένα μέρος για να ζήσουμε, να κάνουμε ενδεχομένως οικογένεια και να αποκτήσουμε έναν λαχανόκηπο. Θεωρούμε ότι θα είμαστε 'στον δρόμο' για περίπου ενάμιση χρόνο ακόμη. Μετά θα παντρευτούμε κι ...επισήμως, θα πιάσουμε δουλειά και θα ξεκινήσουμε από την αρχή. Αυτή θα είναι η επόμενη μεγάλη περιπέτεια", επισημαίνει.Δωρεές στη Unicef αντί για γαμήλια δώρα και μια κλήρωση
Γάμος στην Κέρκυρα. Φωτογραφία Νίκος Πεκρίδης